به طور کلی، استانداردهای تولید لولههای فولادی بر اساس نیازهای مختلف صنایع و کاربردهای متنوع تعیین میشوند. این استانداردها شامل الزاماتی برای مواد اولیه، روشهای تولید، کنترل کیفیت، آزمونهای مختلف و خصوصیات فیزیکی و مکانیکی لولهها میشوند. در ادامه به توضیح بیشتر دربارهی هر یک از این استانداردها میپردازم:
AWWA C200 :
استاندارد AWWA C200 یک استاندارد توسط انجمن آب و فاضلاب آمریکا (American Water Works Association – AWWA) تعیین شده است و برای لولههای فولادی با درز جوش مستقیم برای سیستمهای آبیاری و آبرسانی در زمینههای مختلف استفاده میشود. این استاندارد شامل الزامات و مشخصات فنی برای تولید، آزمون و کیفیت لولهها است.
ASTM A53:
این استاندارد معمولاً برای لولههای فولادی با درز جوش مستقیم استفاده میشود که برای کاربردهای عمومی مناسبند. الزامات این استاندارد شامل مواد اولیه، فرآیند تولید، آزمونهای کیفیت، خصوصیات مکانیکی و شیمیایی و اندازهگیریهای لازم است.
API 5L:
این استاندارد مخصوصاً برای لولههای فولادی با درز جوش مستقیم برای انتقال نفت و گاز استفاده میشود. API 5L شامل دستههای مختلفی از لولهها بر اساس نوع و کلاس آنها برای استفاده در شرایط مختلف است.
ASTM A252:
این استاندارد مربوط به لولههای فولادی اسپیرال با درز جوش است که برای کاربردهای خاصی نظیر تأمین خاکریزی و پشتیبانی سازههای زیرزمینی مورد استفاده قرار میگیرند. الزامات این استاندارد شامل خصوصیات مکانیکی، شیمیایی و فرآیند تولید است.
ISO 3183:
این استاندارد برای لولههای فولادی با درز جوش مستقیم برای انتقال نفت و گاز استفاده میشود و شامل الزاماتی برای خصوصیات مکانیکی و شیمیایی، آزمونها و بررسیهای کیفیت است.
BS EN 10224:
این استاندارد نیز برای لولههای فولادی با درز جوش مستقیم برای انتقال آب شرب و فاضلاب استفاده میشود و شامل الزاماتی برای تولید و تحویل این لولهها میباشد.